Każda z tych przypadłości będzie negatywnie wpływać na komfort intymny Kobiety.
Terapię proponuję zawsze po wcześniejszej diagnostyce. Jeśli objaw przeszkadza Ci w codziennym funkjonowaniu nie musisz czekać, aż stanie się „poważny”. Silny ból lub zaburzenia gojenia wymagają pilnej wizyty.
Na konsultacji pytam o przebieg porodu. Sprawdzam stan ciągłość struktur krocza. Na podstawie diagnostyki ustalamy wspólnie plan terapii.
Leczenie dobieram do konkretnego problemu i jego nasilenia. Podczas badania oceniam, czy źródłem dolegliwości jest ograniczona ruchomość tkanek, czy trwała zmiana anatomii krocza po pęknięciu lub nacięciu. Od tego i stopnia zaawansowania problemu zależy, czy proponuję fizjoterapię, małoinwazyjne leczenie zabiegowe, czy chirurgiczną rekonstrukcję krocza.
Jeśli problemem jest napięcie, bolesność i ograniczona ruchomość tkanek możemy zacząć od fizjoterapii uroginekologicznej. W wybranych przypadkach rozważam również ostrzykiwanie fibryną bogatopłytkową lub iniekcje kwasem hialuronowym, aby tkanki zyskały prawidłowe funkcje.
Przy przerośniętych, stwardniałych tkankach można zastosować laser frakcyjny. Dobór metody zależy od wyglądu krocza, czasu od porodu i wyniku badania.
Jeżeli krocze zostało nieprawidłowo zszyte lub zrosło się w sposób, który pozostawił trwały ubytek bądź duże deformację, wtedy omawiam z pacjentką perineoplastykę, czyli chirurgiczną plastykę i rekonstrukcję krocza.
Zabieg wykonuję w znieczuleniu miejscowym. Zwykle trwa 30–60 minut, a pacjentka może wrócić do domu tego samego dnia. Przy większym uszkodzeniu usuwam nieprawidłowo wygojone lub nadmiarowe tkanki, a następnie zszywam je tak, aby odtworzyć kształt krocza i przedsionka pochwy. Zakres operacji ustalam indywidualnie po badaniu.
Celem leczenia jest zmniejszenie bólu i dyskomfortu oraz poprawa funkcji i anatomii krocza. Możliwy zakres poprawy i czas powrotu do codziennych aktywności omawiam z pacjentką przed rozpoczęciem leczenia.
Pytania
pacjentek
Jak najszybciej, gdy rana krocza nie chce się goić. Wskazaniem do leczenia jest dyskomfort krocza, który ogranicza codzienne funkcjonowanie.
Nie. Perineoplastyka polega na rekonstrukcji krocza, czyli tkanek między wejściem do pochwy a odbytem. Podczas zabiegu mogę również skorygować kształt wejścia do pochwy i bolesną lub nieprawidłowo wygojoną bliznę poporodową. Waginoplastyka obejmuje rekonstrukcję ścian pochwy na większej długości. To, którego zabiegu potrzebujesz, ustalam dopiero po badaniu.
Nie musisz tego rozpoznawać sama. Pacjentki często używają słowa „rozluźnienie” zarówno wtedy, gdy poszerzyło się wejście do pochwy, jak i wtedy, gdy odczuwają zmianę głębiej. Podczas badania oceniam bliznę, tkanki krocza, wejście do pochwy oraz jej ściany. Sprawdzam też, czy dolegliwości nie wiążą się z pracą mięśni dna miednicy lub obniżeniem narządów.
Zabieg przeprowadzam w znieczuleniu miejscowym. Możesz odczuć podanie znieczulenia, ale w trakcie operacji nie powinnaś czuć ostrego bólu. Po ustąpieniu znieczulenia okolica krocza może być tkliwa i obrzęknięta. Przed powrotem do domu otrzymasz zalecenia dotyczące pielęgnacji rany i łagodzenia dolegliwości.
Nie podejmuję decyzji o rekonstrukcji na podstawie wyglądu krocza tuż po porodzie. Tkanki potrzebują czasu na gojenie, a ich wygląd i odczuwane napięcie mogą się jeszcze zmieniać. Jeśli po wygojeniu nadal odczuwasz ból blizny, dyskomfort lub wyraźną zmianę wejścia do pochwy, warto przyjść na konsultację. Termin ewentualnego zabiegu ustalam indywidualnie.
Po operacji trzeba ograniczyć wysiłek i zadbać o gojenie rany. Pełny powrót do aktywności, w tym do współżycia, zależy od zakresu rekonstrukcji i wyniku kontroli po zabiegu. Przy chirurgicznej odbudowie krocza nie zakładaj, że wystarczy kilka dni przerwy: tkanki muszą się wygoić, a współżycie nie powinno sprawiać bólu. Dokładne zalecenia przekażę Ci po operacji.
Sama rekonstrukcja krocza nie jest leczeniem każdego zaburzenia dna miednicy. Jeśli oprócz zmiany wejścia do pochwy popuszczasz mocz, czujesz ciężar lub wyczuwasz uwypuklenie w pochwie, ocenię te objawy osobno. Mogą wymagać fizjoterapii, diagnostyki uroginekologicznej lub innego leczenia.
Pozostałe problemy
w kategorii
