Jak pomagam i kiedy rozpocząć terapię
Jeśli jesteś już po połogu, a objawy VRS czyli zespołu rozluźnienia pochwy przeszkadzają Ci w codziennym funkcjonowaniu, odczuwasz z tego powodu dyskomfort podczas zbliżeń intymnych zapraszam na konsultację. Podczas niej sprawdzam, czego dokładnie dotyczy zmiana, wykonuję badanie podparcia narządów, oglądam blizny poporodowe i oceniam pracę mięśni dna miednicy.
Przy łagodnych dolegliwościach zaczynam od zabiegów ginekologii regeneracyjnej i fizjoterapii. Przy anatomicznym ubytku krocza rozważamy perineoplastykę. Przy VRS II i III stopnia planujemy waginoplastykę.
Przebieg leczenia
Jeśli po zakończeniu gojenia odczuwasz niewielką zmianę napięcia pochwy, zaczynam od oceny jej ścian, wejścia do pochwy i pracy mięśni dna miednicy. Fizjoterapia pomaga odzyskać umiejętność prawidłowego napinania i rozluźniania tych mięśni.
U wybranych pacjentek mogę również rozważyć zabiegi ginekologii regeneracyjnej. Nie wykonuję ich rutynowo bezpośrednio po porodzie – najpierw trzeba dać tkankom czas na gojenie i sprawdzić, czy dolegliwości się utrzymują.
EBD (energy-based devices) to urządzenia dostarczające tkankom energię w kontrolowany sposób. W tej grupie wykorzystuję między innymi HIFU i radiofrekwencję mikroigłową (RF mikroigłowy).
Podczas zabiegu HIFU wprowadzam do pochwy odpowiednią końcówkę i kieruję skupione ultradźwięki na wybraną głębokość. Wywołane w ten sposób miejscowe ogrzanie tkanek ma pobudzić ich przebudowę.
RF mikroigłowa działa inaczej: drobne igły wprowadzają energię fal radiowych w leczony obszar. Zabieg wykonuję w znieczuleniu miejscowym. Po nim może wystąpić przejściowa tkliwość lub pieczenie. Poprawa rozwija się stopniowo w kolejnych tygodniach.
Tropokolagen rozważam wtedy, gdy poza uczuciem mniejszego napięcia widzę problem z jakością tkanek. Jest to preparat podawany miejscowo w iniekcjach, według planu ustalonego po badaniu. Jego rolą jest wspieranie przebudowy leczonej tkanki.
Jeśli przyczyną dolegliwości jest rozejście lub ubytek struktur krocza, czyli obszaru między wejściem do pochwy a odbytem, samo podanie preparatu nie odtworzy ich anatomii. Wówczas rozważam przede wszystkim perineoplastykę. Podczas tej operacji opracowuję nieprawidłową bliznę i odtwarzam uszkodzone tkanki krocza oraz prawidłowy kształt wejścia do pochwy. Zakres zabiegu zależy od tego, jakie struktury zostały uszkodzone. Perineoplastyka skupia się na kroczu i wejściu do pochwy – nie jest operacją całego kanału pochwy.
Przy bardziej zaawansowanym, utrzymującym się rozluźnieniu ścian pochwy, określanym po badaniu jako VRS II lub III stopnia, możemy rozważyć waginoplastykę. To operacja, podczas której koryguję nadmiar tkanek i wzmacniam osłabione struktury ścian pochwy, aby przywrócić im odpowiednie podparcie. Czasem łączę ją z plastyką krocza, jeśli uszkodzenie obejmuje również wejście do pochwy. O tym, czy operacja jest potrzebna i jaki powinien być jej zakres, decydujemy po badaniu, uwzględniając Twoje objawy i oczekiwania.
Z praktyki wiem, że dwie Pacjentki mówiące o „rozluźnieniu pochwy” mogą potrzebować zupełnie innej terapii. Dlatego niezbędna jest diagnoza i indywidualna, często łączona terapia. Poprawa może następować przez kolejne tygodnie.
