Mogą wystawać poza wargi większe i nie być identyczne po obu stronach. Sam wygląd nie pozwala rozpoznać przerostu wymagającego leczenia. Znaczenie ma przede wszystkim to, jak ta budowa wpływa na Twoje funkcjonowanie.
Pacjentki zgłaszają zaciąganie lub podwijanie się warg sromowych podczas współżycia, otarcia przy bieganiu, ucisk podczas jazdy na rowerze albo dyskomfort w dopasowanej bieliźnie. Problem może być obecny od dojrzewania lub stać się bardziej odczuwalny z wiekiem w wyniku starzenia.
Zapraszam na konsultację, gdy dyskomfort związany z anatomią warg sromowych mniejszych utrudnia aktywność lub wpływa na sferę seksualną. Pytam, gdzie czy pojawia się ból, czy skóra pęka i jakie sytuacje wywołują podrażnienie warg sromowych. Oglądam obie wargi, ich brzegi, połączenie z napletkiem łechtaczki oraz okolicę wejścia do pochwy. Wykluczam infekcję i chorobę skóry, które mogą powodować dodatkowe objawy.
Operację labioplatyki planuję po zakończeniu rozwoju tkanek, wygojeniu urazów i wyleczeniu aktywnych stanów zapalnych. Uwzględniam Twoje plany dotyczące ciąży. Przed zabiegiem przekazuję listę potrzebnych badań i analizuję leki oraz choroby mogące wpływać na krwawienie i gojenie. Nie odstawiaj samodzielnie leków przyjmowanych na stałe.
Labiominoroplastyka, czyli plastyka warg sromowych mniejszych, polega na zmniejszeniu lub zmianie kształtu tkanki odpowiedzialnej za dyskomfort. Nie wykonuję jej według jednego wzoru.
Dobór metody zależy od rozmieszczenia nadmiaru tkanki, jej ukrwienia i oczekiwanego kształtu.
Przed operacją zaznaczam zakres korekty. Wykorzystuję precyzyjne narzędzia chirurgiczne, w tym diatermię RF, a tkanki zamykam delikatnymi szwami. Szczególną uwagę zwracam na ochronę unerwienia i pozostawienie odpowiedniej ilości tkanki.
Zbyt duża redukcja może powodować napięcie, ból lub odsłonięcie wrażliwych okolic.
Zabieg wykonuję w odpowiednio dobranym znieczuleniu miejscowym. Po nim mogą wystąpić obrzęk, zasinienie i tkliwość. Otrzymasz wskazówki dotyczące higieny, ograniczenia tarcia i kontroli rany. Powrót do sportu i współżycia planujemy zwykle po około 4–6 tygodniach, jeśli tkanki są wygojone. Ostateczny wygląd oceniam później, gdy ustąpi obrzęk i blizna zmięknie.
Celem jest ograniczenie mechanicznego dyskomfortu i poprawa proporcji zgodnie z Twoją anatomią. Omawiam także ryzyko krwawienia, infekcji, rozejścia rany, bolesnej blizny i zmiany czucia. W mojej pracy plan operacji zaczyna się od ochrony funkcji warg, a dopiero potem od oczekiwanej zmiany wyglądu.
Pytania
pacjentek
Nie. To częsty wariant budowy. Leczenie rozważamy ze względu na dolegliwości i Twoje potrzeby, a nie na sam fakt wystawania tkanki.
Tak, jeśli właśnie po tej stronie jest nadmiar tkanki. Zakres dobieram do obu warg, aby po wygojeniu uzyskać możliwie harmonijne proporcje.
Planuję korektę z ochroną unerwienia, ale zmiana czucia jest możliwym powikłaniem. Przed operacją wyjaśniam, jak ograniczam to ryzyko i dlaczego unikam nadmiernej redukcji.
Jeśli jego budowa uzasadnia osobną korektę i wcześniej ją uzgodnimy.
Długie siedzenie, praca fizyczna i noszenie obcisłej odzieży nie będą możliwet. Warto zaplanować spokojniejsze pierwsze dwa tygodnie.
Przebyta labiominoroplastyka sama w sobie nie przesądza o cięciu cesarskim. Plany macierzyńskie uwzględniam przy wyborze techniki, ponieważ ciąża i poród mogą ponownie zmienić tkanki.
Pozostałe problemy
w kategorii